Over de Bakrand

Over de Bakrand

Op een manege lopen veel mensen rond, veel mensen hebben een mening en sommige mensen willen die mening ook graag met je delen. Gevraagd en ongevraagd.
Wij noemen dat iets over de bakrand gooien. Je bent aan het rijden en vanachter de bakrand galmt het advies je tegemoet.

Je hebt besloten dat je een paard wilt, je budget is toereikend, je hebt gezocht, je hebt gevonden en je hebt gekocht. Vol trots breng je je paard voor het eerst naar zijn stal en daar staat tie dan! Jippie!
En nu….


De eerste dagen sta je om 7 uur naast je bed, ja ook als je (toen) 43 bent, want om 8 uur gaat de manege open. Heerlijk naar de manege en mijn ding doen. Ik miste nog van alles, dus ook een bezoekje naar de ruitersportzaak stond de eerste dagen dagelijks op de planning.


Ik was nieuw op de manege en wist eigenlijk niet dat het een soort dorp is. In elk dorp heb je hele leuke mensen, wat minder leuke mensen, mensen die je niet liggen en mensen waar je gewoon niks van vindt. Dat had ik de eerste dagen op stal ook. Je moet iedereen nog leren kennen, het lukt je net aan de naam van je buurvrouw op stal te onthouden en je roept meestal het baasje van maar….


Hoewel ik vroeger paarden gehad heb, is er in 20 jaar heel veel veranderd kan ik je vertellen. Waar ik vroeger na het rijden gewoon mijn paard met stro droog wreef en in zijn box zette, werd ik nu merkwaardig aan gekeken, er moest een fleeceje op. Een wat? Een Fleeceje, een uitstapdeken. O, een wat? Een dunne deken van fleece of wol die het vocht opneemt. O…. naar Mr. Ed.


Doe jij geen peeskappen aan? Uhmmmm nee, ze tikt niet aan, het wordt er warm onder en dat is niet goed voor de pezen. Dat is nodig voor schieffels, voor wat? Schieffels, er kan een verdikking op het bot door het aantikken ontstaan. O… naar Mr. Ed.


Rebecca wat heb jij nou? Ik kijk verbaast naar Verona waar ik opzit. Zadel zit goed, peeskappen aan, ik heb rijlaarzen aan en ook het bit ben ik niet vergeten…. Ik kijk nog verbaasder en vraag wat is er? “Je dekje en peeskappen passen niet bij elkaar!” O…. Jammer dan.


Verona steekt haar tong uit, dus ik heb de zadelmaker, de bitfitter, de fysio en de dierenarts er naar laten kijken. Alles is goed gewoon een gewoonte geworden. Ben ik aan het rijden, uhmmm Rebecca. Ja? Ligt dat zadel wel goed? Heb je al eens naar het bit gekeken? Moet de fysio niet komen? Ik heb nog wel een (vul maar in)…. Voor je. Dank je, is niet nodig.


Ben ik op Verona aan het rijden. Je paard loopt scheef, de aanleuning is niet goed, ze steekt haar tong uit, je zit voorover, je zit naar achter, je balans klopt niet, als je nou eens…. (vul maar in) Oké, dank je. (NOT)


Ga ik mijn eerste wedstrijd rijden. Zou je dat nou wel doen? Ze steekt nog steeds haar tong uit…. Ja hoor, ik ben Anky niet en de B is heel prima voor mij.


Natuurlijk is dit gechargeerd, er lopen bij mij op stal een hele hoop lieve en kundige mensen rond, die je zeker om advies kunt vragen. Toch is het wel zo dat je net als in een dorp even moet aanvoelen wie daadwerkelijk kundig is en goed advies geeft en wie alleen maar blaat om het blaten. Komt allemaal goed, je leert ze vanzelf kennen!
Herkenbaar? Laat hier onder achter wat ze allemaal bij jou over de bankrand kieperen! Kunnen we allemaal meegenieten.

 

Reacties

  1. Louise Louise

    Ik krijg wel zulk soort reacties op mijn paard die totaal het tegenovergestelde is dan die van hun gaan ze mij zeggen wat bij hun gevoelige paardjes werkt maar dat hoeft nog niet te beteken dat mijn lompe nep fries waarvan het niet uitmaakt of je de teugels los hebt op met al je kracht er aan hangt omdat het hem toch geen pijn of iets doet, maar dat werkt niet bij mij en mijn paard en boeit het mij dat mijn peeskappen versleten of niet bij mijn dekje passen als ze maar beschermen daar zijn ze voor

  2. Rebecca Rebecca

    Ik denk dat plezier hebben tijdens het paardrijden nog steeds nr 1 moet zijn Lois, al het andere... Ach, dat is bijzaak

  3. Lois Lois

    Zeeeeeer herkenbaar!!! Eigenlijk kunnen wij ruiters het gewoon nooit goed doen... Anky kan toch goed rijden? Dan heeft ze geen tuig nodig. Neeee nooit zonder tuig rijder, t blijft een vlucht dier... ik weet het nu ook niet meer hoor Rebecca!

  4. Rebecca Rebecca

    Ja, bijrijder zijn zonder eigen paard is weer een status apart Leonie!
    Maar ik blijf er wel bij, plezier is belangrijk al het andere niet.

  5. Leonie Leonie

    Zoooooo herkenbaar, ik ben bijrijder en dat is natuurlijk minder goed dan een eigenaar, dus ik krijg om de haverklap ongevraagd advies naar m'n hoofd geslingerd van mensen die zelf als een hork op hun paard zitten... Kijk als je rustig naar me toe komt en zegt, hey, heb je dit al eens geprobeerd? En je rijdt zelf netjes en op een paardvriendelijke manier dan vind ik t allemaal prima en luister ik graag naar je als je iets zinnigs zegt, maar ik kan slecht tegen die andere soort. Ik geloof niet in setjes, onnodige peeskappen en andere meuk. Ja ons paardje steek ook z'n tong uit, doet ie overigens ook tijdens het bitloos rijden, hij heeft dit gewoon vroeger aangeleerd omdat hij heel erg op druk gereden werd en ja, dat ziet er soms uit alsof ie pijn heeft, maar dat is gewoon een gewoonte. Gelukkig heeft ie een eigenaresse waar ik heel erg mee op 1 lijn zit en als zij geen klachten heeft vind ik t prima. Ik probeer meestal op een tijd te komen dat er weinig mensen zijn (sta op een kleine stal) zodat ik rustig ongestoord kan rijden. Volle focus op mij en mijn paard en niet oo de eventuele mening van een ander.

  6. Leann Leann

    Ja zeker herkenbaar, ik rijd niet op een manege maar op een stal waar ook les wordt gegeven op manege pony’s. Veel mensen staan te kijken terwijl jij les krijgt. En dan zie je ze naar je kijken en stiekem met elkaar te fluisteren over hoe “slecht” je kan rijden. En dan hoor je achteraf van een vriendin die er bij stond wat ze over je zeiden. Ik kan heel erg slecht tegen kritiek van andere als het niet mijn instructrice is. Dat merk ik ook met het buitenrijden met Esmee. Wij geven elkaar gewoon tips alleen de tips die ik van Esmee krijg (waar overigens niks mis mee is) zijn voor mij moeilijk om te accepteren. En weetje, tips kan je krijgen en dan is het aan jou om er iets mee te doen of niet. En dat lijkt mij echt lastig met een eigen paard op de manege. Constant mensen die je zien rijden en allemaal een mening hebben. En dan rijd ik op een kleine stal en soms buiten met Esmee wat natuurlijk veel kleinschaliger is. Maar hoe raar het ook klinkt, zelf doe je het natuurlijk ook. Jij kijkt ook naar andere mensen die aan het rijden zijn. Jij hebt ook een mening over de rijstijl van andere ruiters. En die geef jij ook advies. En zo gaat het maar door. En natuurlijk probeer jij een ander te helpen en dat proberen anderen ook bij jou... Mooi blog Rebecca!!

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »